Inhoud

De WHO erkent jongerengeweld als een belangrijk volksgezondheidsprobleem. Jongerengeweld kan vele vormen aannemen, waaronder fysiek, verbaal, psychologisch en seksueel. Het UNICEF-rapport van 2018, genaamd “An Everyday Lesson: #ENDviolence in Schools” laat zien dat de helft van de leerlingen van 13 tot 15 jaar binnen een jaar te maken krijgt met pesten of fysiek geweld. De strategie van de Raad van Europa inzake de rechten van het kind van 2016 – 2021 heeft geweldpreventie geïdentificeerd als een van de vijf prioritaire gebieden om de bevordering van de rechten van het kind te waarborgen. Uit onderzoek blijkt dat er tal van risicofactoren zijn die sterk samenhangen met jongerengeweld en die zich op verschillende niveaus voordoen: individueel niveau (d.w.z. persoonlijkheids- en gedragsfactoren), gezins- en hechtrelatieniveau (d.w.z. negatieve invloed van leeftijdgenoten, gebrek aan sociale banden, slechte ouder-kindrelaties, antisociaal gedrag van ouders enz.) en gemeenschaps- en samenlevingsniveau (d.w.z. geringe sociale cohesie, ongelijkheid, onveiligheid, gender- en culturele normen) (Center for Disease Control and Prevention, WHO, 2015).

Net als bij risicofactoren, kunnen ook beschermende factoren op deze verschillende niveaus worden opgebouwd om de kans op jongerengeweld te verkleinen. Daarom zal het “Youth 4 Love 2”-project, op basis van dit bewijs en de lessen die zijn geleerd uit het vorige project, de goedkeuring bevorderen van een brede multi-stakeholderbenadering waarbij actoren worden betrokken die normaal gesproken niet samenwerken, zoals jongeren, ouders, onderwijsprofessionals (school en gemeenschap), verenigingen, particuliere dienstverleners (particuliere en derde sector), openbare diensten en autoriteiten (publieke sector) op lokaal, nationaal en EU-niveau. In deze aanpak wordt erkend dat scholen belangrijk zijn voor het terugdringen en voorkomen van geweld door leeftijdsgenoten, omdat zij veel jongeren tegelijk kunnen betrekken. Maatregelen op school moeten echter worden geïntegreerd met bredere initiatieven voor geweldpreventie op gemeenschapsniveau om de risicofactoren aan te pakken die buiten de schoolomgeving ontstaan. Het proces van een dergelijke betrokkenheid van de gemeenschap begint bij de actoren rond de scholen (jongeren, leerkrachten, gezinnen en buurtverenigingen) om brede coalities en samenwerking tot stand te brengen en te pleiten voor een beter beleid bij de autoriteiten en besluitvormers

Meer info